Ile strun ma gitara?

Gitara to jeden z najbardziej wszechstronnych i popularnych instrumentów muzycznych na świecie. Jej różnorodność i bogactwo brzmienia sprawiają, że znajduje zastosowanie w wielu gatunkach muzycznych, od klasyki po rock, jazz i metal. Jednym z najważniejszych aspektów, który wpływa na charakterystykę gry i dźwięku gitary, jest liczba strun. W tym artykule przyjrzymy się, ile strun ma gitara, jakie są różne konfiguracje i jak wpływają one na grę oraz brzmienie instrumentu.

Standardowa gitara klasyczna, akustyczna oraz elektryczna ma 6 strun. Na pytanie „gitara ile strun” często trzeba jednak dodać, że na rynku działają też gitary basowe z 4 lub 5 strunami, a także specjalne konstrukcje 7-, 8- i 12-strunowe.

Ile strun ma standardowa gitara?

Zastanawiając się, gitara ile strun ma w najczęściej spotykanej wersji, najprostszą odpowiedzią jest: 6 strun. Taka konfiguracja dominuje zarówno w gitarach klasycznych, akustycznych, jak i elektrycznych. Struny w standardowym stroju zapisuje się najczęściej jako E, A, D, G, H, E, licząc od najgrubszej do najcieńszej. W zapisie anglosaskim ten sam dźwięk H oznacza się literą B, co bywa mylące dla początkujących polskich gitarzystów.

Historia sześciostrunowej gitary sięga czasów klasycznych gitar hiszpańskich, które stopniowo ewoluowały, aby sprostać wymaganiom współczesnych muzyków. Nowoczesną formę gitary o sześciu pojedynczych strunach utrwaliły instrumenty budowane w XIX wieku przez lutników takich jak Antonio de Torres, którzy dopracowali proporcje korpusu i gryfu.

Wcześniejsze instrumenty spokrewnione z gitarą – jak vihuela czy gitary barokowe używane w XVI i XVII wieku – miały często struny łączone w pary, tzw. chóry. Oznaczało to, że gracz widział kilka par strun ułożonych obok siebie, a nie sześć pojedynczych strun, które znamy z dzisiejszych gitar.

Gitara sześciostrunowa jest niezwykle popularna w wielu gatunkach muzycznych, od bluesa i rocka po jazz i muzykę klasyczną. Jej wszechstronność sprawia, że jest idealnym wyborem zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych gitarzystów. Dzięki standardowej liczbie strun muzycy mają dostęp do szerokiego repertuaru utworów i technik gry, co czyni ją bardzo uniwersalnym instrumentem.

Gitary z inną liczbą strun

Chociaż sześciostrunowa gitara jest najbardziej powszechna, istnieją również gitary z inną liczbą strun. Czterostrunowe gitary basowe są standardem w wielu klasycznych nagraniach rockowych i jazzowych, gdzie pełnią rolę instrumentu rytmicznego i harmonicznego. Współczesne style – od nowoczesnego metalu po fusion – bardzo często wykorzystują jednak 5-strunowe gitary basowe. Dodatkowa, niżej brzmiąca struna (zwykle strojoną do dźwięku B/H) rozszerza zakres w dół i ułatwia granie głębokich, masywnych linii basu bez konieczności ciągłego zmieniania pozycji na gryfie.

Siedmiostrunowe gitary zyskały popularność w muzyce metalowej i progresywnej, gdzie dodatkowa struna pozwala na uzyskanie głębszych i cięższych brzmień, a jednocześnie zachować znajomy układ palcowania na pozostałych strunach. Ośmiostrunowe gitary idą krok dalej – oferują jeszcze większy zakres tonalny, otwierając drogę do bardzo niskich riffów, często z pogranicza metalu i muzyki eksperymentalnej.

Dwunastostrunowe gitary, które mają podwójne struny dla każdej z sześciu standardowych strun, są często używane w muzyce folkowej i rockowej. Dają one bogatsze i pełniejsze brzmienie, z charakterystycznym „chóralnym” efektem, który jest szczególnie ceniony w grze akustycznej. Każda z tych konfiguracji ma swoje unikalne cechy i zastosowania, więc wybór liczby strun zależy od indywidualnych preferencji muzyka i stylu muzycznego, który chce grać.

Wpływ liczby strun na grę i brzmienie

Liczba strun w gitarze ma bezpośredni wpływ na technikę gry, możliwości muzyczne i charakterystykę dźwięku. Czterostrunowe gitary basowe są zazwyczaj łatwiejsze do nauki dla początkujących, ponieważ mają mniej strun do opanowania i czytelniejszy układ na gryfie. Siedmiostrunowe i ośmiostrunowe gitary wymagają bardziej zaawansowanych umiejętności technicznych, ale oferują większy zakres tonalny. Przy takiej liczbie strun pojawiają się nowe możliwości w zakresie riffów, akordów i gry solowej.

Dodatkowe struny pozwalają na tworzenie bardziej złożonych akordów i melodii. Często wykorzystywane są w muzyce progresywnej, metalowej oraz w nowoczesnym jazzie, gdzie gitarzyści łączą niskie dźwięki basowe z partiami harmonicznymi i melodycznymi granymi wyżej. Czy więcej strun zawsze oznacza lepiej? Niekoniecznie – dla wielu osób prostsza, sześciostrunowa gitara pozostaje najwygodniejszym i najbardziej naturalnym wyborem.

Dwunastostrunowe gitary, dzięki podwójnym strunom, oferują unikalne brzmienie, które jest bardziej bogate i rezonujące. Wymagają one jednak większej siły nacisku na struny i precyzji w grze, co może być wyzwaniem dla mniej doświadczonych gitarzystów. Dłuższe akordy, arpeggia czy gra palcami brzmią na takim instrumencie bardzo szeroko, ale nawet niewielkie niedociśnięcie struny jest od razu słyszalne.

Znani gitarzyści i ich instrumenty

Wielu znanych gitarzystów ma swoje unikalne preferencje dotyczące liczby strun w gitarze. Steve Vai jest znany z używania siedmiostrunowych gitar, które pozwalają mu na tworzenie bardziej złożonych i technicznie wymagających utworów, łączących bardzo niskie dźwięki z wirtuozerskimi solówkami. John Petrucci, gitarzysta zespołu Dream Theater, również korzysta z siedmiu strun, aby uzyskać głębsze i bardziej dynamiczne brzmienie w cięższych fragmentach swoich kompozycji.

Jimmy Page, legendarny gitarzysta Led Zeppelin, często używał dwunastostrunowej gitary w nagraniach studyjnych i na koncertach, aby uzyskać gęste, przestrzenne brzmienie akordów. Charakterystyczne, szeroko brzmiące partie akustyczne zyskały właśnie dzięki temu typowi instrumentu swój rozpoznawalny charakter.

Inni znani gitarzyści, tacy jak Jimi Hendrix czy Eric Clapton, preferowali standardowe, sześciostrunowe gitary. W ich przypadku liczyła się przede wszystkim swoboda ekspresji, dynamika i artykulacja, które w pełni rozwijali właśnie na klasycznej konfiguracji sześciu strun. Każdy z tych muzyków miał własne podejście do gry i wybierał taki instrument, który najlepiej pasował do jego stylu, brzmienia i gatunku muzycznego.

Wybór odpowiedniej gitary

Wybór odpowiedniej gitary zależy od wielu czynników, takich jak poziom zaawansowania, styl muzyczny i preferencje brzmieniowe. Początkujący gitarzyści często zaczynają od sześciostrunowej gitary akustycznej lub elektrycznej, ponieważ jest to najbardziej uniwersalny i dostępny instrument. Osoba, która od początku wie, że interesuje ją gra w zespole metalowym, może od razu rozważyć siedmiostrunową gitarę, ale dla większości start od sześciu strun jest po prostu wygodniejszy.

Dla tych, którzy chcą eksperymentować z różnymi stylami muzycznymi, siedmiostrunowa lub ośmiostrunowa gitara może być ciekawą opcją. Warto zadbać o komfort gry i ergonomię instrumentu – szerokość gryfu, kształt korpusu, promień podstrunnicy – szczególnie jeśli planujesz grać przez dłuższy czas. Zbyt szeroki gryf w gitarze o wielu strunach może męczyć dłoń, co szybko zniechęca do ćwiczeń.

Profesjonalni muzycy często mają w swojej kolekcji kilka różnych gitar, aby móc dopasować instrument do konkretnej roli w nagraniu lub na scenie. Gitarzysta jazzowy może preferować sześciostrunową gitarę hollow body o ciepłym, pełnym brzmieniu, podczas gdy muzyk metalowy wybierze siedem lub osiem strun z mocnymi przetwornikami. Jedni wolą cieplejsze, bardziej naturalne brzmienie gitary akustycznej, inni stawiają na agresywny, selektywny dźwięk gitary elektrycznej z przesterem.

Pielęgnacja i konserwacja gitar o różnej liczbie strun

Pielęgnacja i konserwacja gitary jest bardzo istotna dla jej długowieczności i najlepszego brzmienia. Niezależnie od tego, czy instrument ma 4, 6, 7 czy 12 strun, każda gitara wymaga regularnego czyszczenia i dbałości o stan techniczny. Struny powinny być wymieniane w miarę zużycia – częstotliwość zależy od intensywności gry, ale przy regularnych ćwiczeniach zwykle co kilka tygodni. Korpus gitary warto czyścić miękką, suchą ściereczką, aby usuwać kurz i pot, który może z czasem niszczyć lakier.

W przypadku gitar akustycznych istotne jest, aby nie dopuszczać do nadmiernego wysychania drewna. W sezonie grzewczym wielu gitarzystów używa specjalnych nawilżaczy do pudła rezonansowego lub dba o odpowiednią wilgotność w pomieszczeniu. Zbyt suche powietrze zwiększa ryzyko pęknięć i odkształceń.

Gitary z większą liczbą strun, takie jak dwunastostrunowe, wymagają dodatkowej uwagi. Podwójne struny narażone są na większe napięcie, więc częściej wymagają wymiany, a instrument musi być poprawnie wyregulowany, aby gryf nie ulegał nadmiernemu wygięciu. Regulacja pręta napinającego w gryfie, ustawienie menzury oraz wysokości strun nad progami ma tu ogromne znaczenie dla komfortu gry.

W przypadku gitar elektrycznych ważne jest dbanie o przetworniki i elektronikę. Okresowe czyszczenie potencjometrów, przełączników i gniazd wejściowych zmniejsza ryzyko trzasków i zanikania sygnału. Raz na jakiś czas warto też skontrolować stan progów i siodełka – szczególnie przy gitarach o większej liczbie strun, gdzie nacisk na te elementy jest większy. Dzięki takiej trosce instrument, niezależnie od liczby strun, odwdzięczy się stabilnym strojeniem i dobrym brzmieniem przez wiele lat.